มอดเจาะกิ่งกระถินณรงค์ (Sinoxylon sp., Sinoxylon Lesne)

71 จำนวนผู้เข้าชม  |  ความรู้เรื่องแมลง

มอดเจาะกิ่งกระถินณรงค์ (Sinoxylon sp., Sinoxylon Lesne)

ความสำคัญ

  ด้วงเป็นศัตรูของไม้ไผ่และไม้อื่นๆ  ที่ตัดแล้ว และสามารถเจาะกิ่งที่ตัดทิ้งไว้แห้งมากแล้วได้ ด้วงนิสัยที่ชอบทำลายไม้แห้งจึงถูกเรียกว่า มอด หรือ poeder-post beetle แต่ Beeson สามารถเจาะทำลายกิ่งของไม้ยืนต้น ประเภทไม้โตเร็วได้หลายชนิดแต่ไม่ปรากฏว่าจะเป็นปัญหาต่อสวนป่าแต่อย่างใด ในปี 2523 พบว่าแมลงนี้เจาะลำต้นกระถินณรงค์อายุ 6 เดือน ที่สวนป่าพุนกเย๋า จังหวัดเพชรบุรี ทำความเสียหายให้แก่ลูกไม้กระถินณรงค์โดยหักที่โคนต้นถึง 30% และต่อมาพบ ทำความเสียหายแก่แปลงกระถินณรงค์ที่จังหวัดสุรินทร์ และเชียงใหม่ ในปี 2523 และ 2524 พบที่จังหวัดราชบุรีในปี 2525

ชีววิทยา

  Sinoxy so. มีหนวดแบบ capitate  คือมี 3 ปล้องสุดท้ายขยายใหญ่เป็นรูปกระบอก ตัวสีดำตลอด ปลายปีกลาดลงไม่มีรูปตัดตรง ลำตัวยาวประมาณ 4-5 มม.

  Sinoxylon anale มีหนวดแบบ lamellate  คือ 3 ปล้องสุดท้ายขยายใหญ่ออกมายาวมองเห็นเป็น 3 แผ่นเรียงกันอยู่ ตัวสีน้ำตาลแดง ส่วนหัวและปลายปีก เข้มกว่าส่วนอื่นจนเกือบเป็นสีดำ ปลายปีกเป็นรอยตัดตรงตนเห็นเป็นสัน ขนาดลำตัวยาวกว่า Sinoxylon sp. เล็กน้อย และลำตัวกว้างกว่า

ในสภาพที่แล้งจัดคือ ประมาณเดือนพฤศจิกายน ตัวด้วง 2 ชนิดจะเจาะเข้าที่กิ่งหรือลำต้นกระถินณรงค์ที่มีขนาดเล็ก คือ เส้นผ่าศูนย์กลางไม่เกิน 2 ซม. โดยจะเจาะก้านลำต้นหรือกิ่งโดยรอบ ทำให้กิ่งหักและวางไข่ตรงรอยเจาะนั้น ตัวหนอนที่ฟักออกมาจากไข่จะกินเนื้อไม้ และจะไชเนื้อไม้อยู่จนเป็นตัวเต็มวัย ตัวเต็มวัยอาศัยกินเนื้อไม้เป็นอาหารอยู่ภายในจนกิ่งนั้นเป็นผงละเอียด จึงบินออกหาอาหารที่กิ่งใหม่ การที่ตัวด้วงเจาะก้านกิ่งเสียก่อน

นั้นเนื่องจากว่ามันต้องการให้กิ่งนั้นตาย เพื่อให้มีความชื้นในกิ่งลดลงถึงสภาพที่ตัวหนอนจะอยู่ได้ เพราะนิสัยปกติของมันชอบเฉพาะกิ่งที่แห้งเท่านั้น (Hutacharern and Ungwijarnpanya 1982) ในกรณีของไม้แห้งพบว่า มอดนี้ทำลายไม้ทองบึ้ง ยางพารา ตะเคียนทราย ไข่เขียวจันทร์ดง และมะขามเป็นต้น

การป้องกันกำจัด

  มอดนี้เจาะทำลายเฉพาะกิ่งที่มีขนาดเล็กและลำต้นเล็กๆ   การทำลายกิ่งไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่กระถินณรงค์ที่มีขนาดใหญ่แล้ว แต่การเจาะลำต้นที่มีขนาดเล็ก ทำให้ต้นหักตรงรอยเจาะและแตกกิ่งใหม่ กิ่งที่แตกใหม่จึงมีโอกาสโดนเจาะอีกในปีต่อไป ฉะนั้น แปลงกระถินณรงค์ที่ปลูกใหม่เมื่อมีการระบาดแล้วจะทำให้แปลงนี้มีแต่ต้นที่เป็นพุ่มไม่โต และกิ่งที่หักอยู่ในแปลงจะเป็นที่แพร่พันธุ์ของแมลงนี้

การกำจัดทำได้โดยเก็บกิ่งที่หักเรี่ยราดเผาทิ้งเสียตั้งแต่เดือนธันวาคม หรือถ้าพบการระบาดสูงมากให้งดปลูกกระถินณรงค์ไปซักระยะหนึ่ง 2-3 ปี เป็นอย่างน้อย พืชที่ใช้แทนโดยไม่เป็นพืชอาศัยของมอดนี้ได้คือ เหรียง สะเดา หูกวาง ประดู่ ตะเเบก ชัยพฤษ์ เป็นต้น


แหล่งที่มาของรูปภาพ : naturamediterraneo

Powered by MakeWebEasy.com